A.

A.

28 Mart 2014 Cuma

Komik bir şey varsa söyleyin insanlar da gülsün.İhtiyaç çok bu aralar.

Bizim oralarda adın bilmediğim bir adam okumadığım bi roman yazmış.Romanda kadınların gözlerinin değil bakışlarının rengi olduğundan bahsetmiş.Bence senin bakışların ilkbahar başlangıcı gibi.Sonra üzülüyorsun ardından sonbahar oluyorsun.Ama yaprak dökmüyorsun sen.Yavaş yavaş arınıyorsun duygularından.Sonra kış geldiğinde kartopu oluyor sevinçlerin.Soğuktan yanıyor duyguların.Bilirsin soğuk daha çok yakar sıcaktan.Ama sonra ağlıyorsun ve nisan yağmurlarıyla karışıyor gözyaşların.Çünkü sen ağladığında duygularından arınırsın.O yüzdendir ki ağladığının ardından hep günlük güneşlik olur havalar.

Sonra ben akbil doldurmaya giderim.Beş lira çıkarırım cebimden.Sonra 2 lira yüklerim akbile.İki buçuk lira ile bir sosisli yer sonra artan elli kuruşun %90’ı ile seni özlerim.Parayı idareli kullanmak değil mesele.Asıl mesele parayı iradeli kullanmak.Keşke duygularımızı da iradeli ve idareli kullansak.O zaman gereksiz insanlara akbil basmayız.Ve unutma ki aktarma yapmıyor aynı gönüle basılan akbil.
 
 Alışveriş yapmayı sevmem.Ama marketlerde gezmeyi severim.Bir gün yine markette geziyorum. sonra tuvalet kağıtlarının olduğu rafa geldim ve 92 yaşında bir kadın gördüm, en hesaplı tuvalet kağıdını arıyordu. - İyi de herkes yapar bunu. -Tamam ama, 92 yaşındasın, yarın ölebilirsin, üç kuruşun hesabını yapmanın ne anlamı var? Yani, 92 yaşında sıçabiliyor olmak zaten muhteşem bir olay, neden en pahalı tuvalet kağıdını alıp bunu kutlamıyorsun?


8 Mart 2014 Cumartesi

Yayın Başlığı

Hayatın kötü şakaları olabilir.Ama sen güzel bir espirisin.Birazcık acı kahveye benziyorsun.Midemi ağrıtabilir,uykumu kaçırabilir hatta beni çok rahatsız edebilirsin.Ama vazgeçilmezsin.Kötü günümde uyumamak için,mutlu bir günümde sabah kahvaltılarının vazgeçilmesizi gibisin.Kim olduğunu da bilmiyorum.Nerdesin,kimlesin,kimi öpüyor,kimin omuzunda ağlıyorsun kimbilir.Ya da benim gibisin.Nasıl diye sorma tahmin edersin az çok.Yarın gelecek,dün bitmiş bugünse bitmek üzere.Bana anlatma bunları.Zaten biliyorsun.Bana bilmediğin bir şeylerden bahset.Benim bilmem pek önemli değil.
      Sana gökyüzünden bahsedeyim biraz.Orası tamamen benim.Tabi bir zamanlar dutluktu orası.Sonra ünlü olunca herkes sahiplendi işte.Dede yadigarı falan da değil.Hayallerimin yadigarı.Onlar bana hayallerimden miras.Sen hiç hayallerinden vazgeçtin mi aklıma gelmişken ?Ben vazgeçtim.En büyük hayallerimden.En büyük hayal neyse artık.Hayallerin ne olduğu önemli değil ki.Hayaller zaten büyüktür.Hayaller en büyük icattır.Her insan bir mucit aslında.
     Ben takım tutmam.ama bir Galatasaray aşığıyım.Fanatiklik falan değil aşk bizimkisi.Ben onu çok seviyorum.O beni seviyor mu bilmiyorum bile.Bazen ona hediyeler alıyorum o bana hiç almadı.Almasın zaten.Arması gözümün önünden gitmesin yeter.Karşılıksız aşk falan da değil.O da beni seviyor hissediyorum.
Hissedebiliyorum demişken.Ben hislerimi aldırdım galiba.Hissedemiyorum artık.Bir tek bi kaç duygu bırakmış gidenler.Onları da idareli kullanıyorum.Malum hayat.Yarın bir gün lazım olur.O zaman kullanırım.
        Neyse sana biraz benden bahsedeyim.    Bu kadar.İşte o arada bıraktığım boşluk beni oluşturuyor.Ben kocaman bir boşluğum.Varım ama yok gibi.


      Ha bi de aklıma gelmişken.Muhabbet güzelse şekersiz içilir çay.Ama muhabbet güzel değilse çıkarken çay parası değil şeker parası ödersiniz.Cafelerde içtiğin çaylara da bayat deme.Bayat çay yoktur.Kötü muhabbet vardır.

7 Mart 2014 Cuma

Cehenneme tek kişilik tatil bileti


     Kalkıp kendine bir kahvaltı hazırladı.Bir yudum ekmek yiyebildi biraz peynir zeytin.Hiç iştahı yoktu zaten son günlerde. Ayrılık insanı zayıf düşürür. Çatalını masaya bırakıp bir sigara yaktı.Dertli dertli sigarasını içtikten sonra eşyaları hazırlaması gerektiğini hatırladı. Yatak odasına giderken holdeki boy aynasında kendine baktı kilo vermişti biraz tam emin olamadı annesi görse hemen anlardı.Yatak odasına geçip dolabı açtı. Azra'nın giysileri tek tek yatağın üzerine attı.Eline 
aldığı her hatıra acısını bir kat daha arttırıyordu.Kokusu hala üzerlerindeydi. Dolabın diplerine doğru geldikçe kırmızı bir havlu geçti eline.Kırmızı plaj havlusu.Beraber çıktıkları ilk yaz tatilini hatırladı. o günleri tekrar yaşamayı ne kadar da çok isterdi.Özellikle o yaz tatilini hiç unutamamıştı.Yine gitmek için sabırsızlanıyordu ama olmadı.Ayrılmak istedi Azra.Ayrılmak için bir neden göremiyordu Ali ama kadınların erkeklerin bilemediği  çeşitli sebepleri vardır  ve bizler o nedenleri hiçbir zaman bilemeyeceğiz.
       Umudunu yitirmedi, belki de barışırdı. Eşyalarını almak için birazdan burada olacaktı.Ona anlatabilirdi içinden geçenleri bir şans daha isteyebilirdi.Bu düşüncelerin arasında boğulup  giderken kapı çaldı.Heyecanlandı.Üstüne başına çeki düzen verip kapıyı açmaya gitti.

-  Anahtarın vardı açıp girebilirdin.

-  Müsait değilsindir diye girmek istemedim böylesi daha iyi.Hazır mı eşyalar ?

-  Hazır sayılır geçsene içeri.

- Peki fazla zamanım yok,lavaboyu kullanabilirim di mi?

. Azra, yüzünü havluyla siler vaziyette banyodan çıktığı sırada Ali'nin manalı bakışlarını fark eder.Daha önceden biliyordu bakışları,dinlemeye tahammülü yok.
Ali tam hazırladığı  konuşmasına başlamak üzereydi ki giyotin titizliğiyle kesti sözünü Azra.

- Lütfen Ali bunları daha önce konuştuk bana hiç, bir şans ver filan deme ben gidiyorum, kendine iyi bak

Azra yüzünü sildiği havluyu yere bırakır.Ali'nin hazırladığı bavulu alıp çıkar.Ali her şeyin bittiğini anlar artık hiç umut yoktur ağlamaya başlar. Gözü yerdeki havluya  takılır. Azra'ya ait bi tek bu havlu kalmıştır elinde.Havluyu alır koklar, içine çeker,göz yaşlarını siler.
Ali havluyu alıp yatak odasına gider yere serer ve secdeye durur.Namazını bitirir.Önce sağa sonra sola selamını verir.

ve baaaam!!!  

sonra tekrar sağa...

Ali'nin cansız bedeni usulca yere yığılır. Havlunun rengi kırmızıya dönmüştür.  O çok istediği tatile gitmiştir sonunda ama bu sefer tek başına ve sanırım biraz daha sıcak.